Rok 2010 - rokiem Chopinowskim

     W murach szkoły rozpoczynali swoją edukację pianistyczną Janusz Olejniczak, Barbara Karaśkiewicz oraz Mariola Cieniawa, która brała udział w XI Konkursie Chopinowskim w 1985 roku. Zdobyła też dwukrotnie Stypendium Artystyczne im. Fryderyka Chopina w konkursie organizowanym przez Towarzystwo im. F. Chopina w Warszawie. W 1990 r otrzymała II nagrodę V Międzynarodowego Konkursu im. F. Chopina w Palmie na Majorce oraz III nagrodę Konkursu im F. Chopina w Kolonii. Chociaż mieszka teraz w Krakowie, gdzie prowadzi klasę fortepianu w Akademii Muzycznej, to przyjeżdża do Krynicy z koncertami.

     Fryderyk Chopin urodził się w Żelazowej Woli i był synem Justyny z domu Krzyżanowskiej oraz Mikołaja Chopina. Pierwsze, drobne utwory skomponował mając zaledwie 7 lat, wcześnie też zaczął koncertować. Jego pierwszą nauczycielką była matka, potem mistrzem małego Frycka stał się Wojciech Żywny, muzyk pochodzący z Czech. Uczeń szybko przerósł talentem swojego nauczyciela. Dalszą naukę pobierał u Józefa Elsnera, niezależną karierę rozpoczął w 1829 roku, po ukończeniu studiów warszawskiej Szkoły Głównej Muzyki.

      Będąc jeszcze uczniem, a potem studentem koncertował poza Warszawą, m.in. w Dusznikach, gdzie przebywał na leczeniu i na dworze księcia Antoniego Radziwiłła w Antoninie.

     Na zawsze opuścił granice Królestwa Polskiego w listopadzie 1930 roku, tuż przed wybuchem w nim powstania. Granicę przekroczył w Kaliszu, a następnie udał się do Wrocławia i dalej przez Drezno do Paryża.

     Nad przepastną Sekwaną znalazł dom, tutaj mieszkał przez 18 lat, nauczał gry na fortepianie i koncertował. Z tęsknoty do polskich krajobrazów skomponował najpiękniejsze utwory romantyczne i patriotyczne: etiudy, mazurki, nokturny, scherza, sonaty, polonezy, preludia, walce.

     W Paryżu poznał wybitnych polskich romantyków związanych z Hotelem Lambert(wyspa św Ludwika), przebywających na emigracji po upadku Powstania Listopadowego. Do tych intelektualistów należeli m.in. : Mickiewicz, C.K. Norwid, Julian Ursyn Niemcewicz.

     W gronie znajomych Chopina byli wielcy malarze i kompozytorzy epoki, w tym Eugene Delacroix, który w 1838 namalował portret Chopina(zbiory Muzeum w Louvre). Twórczość Chopina podziwiał Robert Schumann, również kompozytor romantyczny.

     W życiu artysty ważną rolę odegrały trzy kobiety, Konstancja Gładkowska, śpiewaczka i jego pierwsza miłość, Maria Wodzińska, z którą był zaręczony i wreszcie George Sand, starsza od niego o 7 lat, pisarka, jedna z pierwszych emancypantek. Z nią spędził ostatnie lata życia na Majorce, w jej posiadłości w Nohant.

     Fryderyk Chopin zmarł 17 października 1849 roku w swoim paryskim mieszkaniu przy placu Vendome 12, w samym sercu Paryża. Na budynku, który jest usytuowany naprzeciwko hotelu Ritz, widnieje napis w języku polskim upamiętniający pobyt w nim kompozytora.